Door Susan Wichgers op trouw.nl:
Deze jonge huisarts verruilt de grote stad voor de Noordoostpolder, waar ze hard nodig is (online artikel voor Trouw abonnees)
Daar zou ik nooit willen wonen, dacht de Groningse Nynke Altena toen haar zus jaren geleden naar Emmeloord verhuisde. Flevoland, de provincie van windmolens, water en weilanden, wat is daar nou te doen? Bij ieder bezoekje bleek het wel mee te vallen met die vooroordelen. En nu gaat ze er zelf wonen en werken, als huisarts in opleiding.
Altena is een van de ‘polderdokters’, een initiatief van de gemeente Noordoostpolder (de kop van Flevoland) om jonge huisartsen te trekken en ze lokaal op te leiden. Want als er meer huisartsen verdwijnen dan erbij komen, zou de Noordoostpolder in 2030 ongeveer negen dokters tekortkomen, liet de gemeente berekenen.
Om dat te voorkomen zocht de gemeente de samenwerking op, met de huisartsen zelf, zorgverzekeraar Zilveren Kruis, het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) en lokale huisartsenkoepel Medrie. En ook met bijvoorbeeld makelaars. Altena kon op die manier snel een nieuwbouwwoning kopen in Emmeloord, vertelt ze in haar spreekkamer in Gezondheidscentrum Marknesse. Komen er ooit kinderen, dan krijgt ze voorrang bij de kinderopvang.
Het werkt, ziet projectleider van Polderdokter Bert Schonewille. “Er zitten nu vier huisartsen in opleiding in het traject, de eerste huisarts is komende zomer klaar. Dat is dan de eerste die kan starten als volwaardig huisarts.” De komende jaren kan Polderdokter daarom rekenen op een groter budget, besloot de gemeenteraad onlangs.
Op één plek
Voor de huisartsen in opleiding zelf heeft het project nog een ander voordeel. Zij kunnen hun hele traject in de Noordoostpolder doen, legt Altena uit. “Normaal gesproken schrijf je je in voor een regio, maar regio Zwolle is bijvoorbeeld heel groot. Omdat je bij twee verschillende prakti)ken een jaar opleiding volgt, zou je dus het ene jaar in Enschede kunnen zitten, en het andere hier.” Niet ideaal. Daarbij hoopt de gemeente dat ze tijdens de opleiding een (professioneel) netwerk opbouwen, en daardoor nog meer reden hebben om te blijven.
Komen er ooit kinderen, dan krijgt ze voorrang bij de kinderopvang
Niet alleen de Noordoostpolder kampt met een tekort aan dokters. Het speelt in het hele land; het groeit al jaren, en de verwachting is dat het blijft groeien. Volgens de Algemene Rekenkamer zoeken nu al 431.000 mensen een nieuwe huisarts vanwege een verhuizing of de afstand, 45.000 tot 194.000 mensen hebben helemaal geen huisarts.
De oorzaken zijn divers: de bevolking groeit en er zijn steeds meer ouderen die ook nog eens langer leven. Er komen te weinig jonge huisartsen bij om huisartsen die met pensioen gaan te vervangen, dat is ook in de Noordoostpolder het grote euvel.
Hoewel er dus ook in steden een tekort is, zijn daar nog uitwijkmogelijkheden. In een dorp is er vaak maar één huisarts, en als die ermee stopt of geen nieuwe patiënten aanneemt, moeten patiënten al snel een stuk verder reizen. Dat is niet voor iedereen even makkelijk.
Ook in de Noordoostpolder staat de bereikbaarheid al onder druk. Nadat een huisarts in Emmeloord met pensioen ging, werden zijn patiënten uiteindelijk overgenomen door een huisartsenpraktijk in Urk, 13 kilometer van Emmeloord.
Met Polderdokter probeert de gemeente daarom niet alleen jonge huisartsen te trekken, ook stimuleert ze de komst van huisartsen ‘van buiten’ die praktijken willen overnemen van dokters die met pensioen gaan. Er lopen al wat gesprekken, zegt projectleider Schonewille.
Het project loopt dus zoals gehoopt. Alle vooroordelen ten spijt is het volgens Schonewille dan ook een ‘aantrekkelijke regio’ om te wonen. Het is landelijk, zegt hij, maar er is genoeg te doen. “Daarbij hebben we grote woningen, genoeg ruimte en het is veilig.”
Leuker dan in de stad
Voor Altena waren dat inderdaad de doorslaggevende argumenten om voor Emmeloord te kiezen. En het werk is hier anders, leuker, dan in de grote stad, vindt ze. “De populatie is divers, de problemen die je ziet dus ook. En mensen komen hier niet zomaar naar de dokter.”
Ook droomt ze van een eigen praktijk, als kers op de taart. Wel met iemand samen, zodat zoiets als op vakantie gaan geen gedoe oplevert. “Dat is misschien nog steeds minder flexibel dan loondienst, maar in je doen en laten heb je wel meer vrijheid. Hier spreken we patienten bijvoorbeeld vijftien minuten in plaats van tien. Dat zijn van die dingen die je dan zelf kan bepalen.”